نقد و بررسی جومونگ 2(امپراطور منگل ها!!!)

[Alan Wake]

خب حتما می پرسید چرا نقد و بررسی این سریال کره ای ،هنوز خودمم درست نمی دونم در قسمتی که تبحر خاصی ندارم قدم گذاشتم .می خواستم بدونم نقد فیلمم مثل بازیم هست یا نه.علتی که تو این چند روزم نبودم به خاطر همین بود که داشتم این سریالو نگاه می کردم و وقتمو براش به طور کامل گذاشته بودم 4 روزه تموم شد روزی به طور متوسط 9 ساعت ! از جنبه های مختلف این سریالو بررسی می کنم امیدوارم این نقد بنده حقیرو بخونید و نظرتونو بگین.
داستان جومونگ 2 یا همان امپراطور باد ها در ادامه جومونگ 1 اتفاق می افته زمانی که جومونگ 1 به کمک برادرش تسو توانست سپاه بزرگ هان یا همان چین رو شکست داده و رهسپار پایتخت هان شود ولی به دلیل مسائلی که خودمم نفهمیدم در جومونگ 2 این امر به تحقق نرسیده و داستان از زمان پادشاهی پسرش یوری در حالی که سرزمین های زیادی را که جومونگ بدست آورده بود یوری آن ها را از دست داده و گوگوریو سرزمین پادشاهی جومونگ در وضع نه چندان خوبی به سر می برد.می گویند که جومونگ در زمان 40 سالگی به خاطر بیماری از دنیا رفته،همین جا یک مشکلی برای کسانی که سریال جومونگ 1 را که 81 قسمت 1 ساعته بوده دیده باشند به وجود می آید.الان می گویم چرا :خب جومونگ 20 ساله بود که به علت بی لیاقتی از دربار کنار رفت،زمانی را در یک تیم تجاری سپری می کرد که 2 تا سه سال بود.نزدیک 10 سال طول کشید که پدرش را پیدا کند و فنون رزمی خود را کامل کند و کلا تصمیم بگیرد که باید با یک حکومت جدید بتواند سرزمین های اجدادی خود را پس بگیرد .15 سالم که طول کشید گوکوریو یک کشور بزرگ شود و بعد از رفتن سوسانو که همه باهاش آشنایی دارند،چند سالی جومونگ به زندگی خود ادامه داد بعد از دنیا رفت، خودتان حساب کنید که چند سال شد.این فیلم حتی در نحوه روایت داستان هم دچار مشکل است که وقتی می گوید این اتفاق مثلا افتاد فکر نمی شود که عوامل دیگه در آن اتفاق تاثیر داشته و ممکن است نحوه بازگو کردن داستان به نحوی تغییر کند.نکات مثبت و منفی فیلم بسیار زیاد و تاثیر گذار است .یکی از این نکات مثبت موسیقی متن فیلم است که بسیار زیبا و دل نواز است من به شخصه با شنیدن موسیقی های فیلم تحت تاثیر قرار می گرفتم.علتی که این سریال یک سریاله موفق قلم داد می کنند شاید به خاطر بازی خوب بازیگران است که کامل بازیگران و نحوه رفتار آن ها با صحنه ها و موسیقی فیلم هماهنگ است.یکی از بزرگترین فاکتور ها در فیلم هایی نظیر این تقابل بسیار زیبای شادی ها و غم هاست.شادی هایشان کامل شما را شاد و غم هایشان که با آن روبه رو می شوند کامل شما را محزون می کند.اوج کار بازیگران در صحنه های غم و پر از اندوه نمایان می شود .باید صحنه های سریالو ببینید که تفاوت بازیگران ما با آن ها به وضوح مشخص شود.در جومونگ 1 داستان به طور خطی دنبال می شد اما در نسخه دوم سریال اصلا خطی نبوده و هر لحظه باید منتظر اتفاقات عجیب و غیر قابل پیش بینی باشید که به هیچ وجه انتظار آن را نخواهید داشت.

شخصیت ها:
شخصیت پردازی در هر زمینه چه بازی چه فیلم از اهمیت فوق العاده ای برخورداراست مهمتر از آن ارتباطی است که بیننده باید با شخصیت ها برقرار کند اگر فیلم در این امر موفق باشد می توان آن را یک فیلم ایده ال دانست.شخصیت ها در فیلم بسیار خوب چیده شده و شما ارتباط عاطفی جالبی را با آن ها برقرار خواهید کرد، از شادی آن ها خوشحال و از اندوه آن ها ناراحت می شوید.البته بعضی فاکتور ها خیلی باعث زجر هستند مثلا وقتی اتفاقی می افتد و خبر آن پخش می شود همه بازیگران در سکانس های متفاوت در مورد آن نظر می دهند که چون در تمام زمان این کار تکرار می شود بدجور ادمو عصبی می کند.
در مورد جنگ ها باید بگم که تفاوت خاصی با شماره یک سریال ندارد و همان نقص ها در 2 هم تکرار شده است البته تا حدودی بهتر شده ولی اگر لیمیت بگیریم با قبلی یکی می شود.همیشه شخصیت اول یا همان قهرمان داستان بالاترین فنون نظامی را داراست و هیچ گاه کشته نمی وشد زخمی هم اگر شود زود درمان شده و دوباره به صحنه بر می گردد.یک نفر هم هست که دشمن اوست و از همه قوی تر است ولی زورش به قهرمان نمی رسد.این موضوع در تمام سریال های رزمی کره ای یکسان است.اساس جنگ های قدیم بر مبنای تاکتیک های جنگی بوده ولی ما در فیلم تاکتیک خاصی را نمی بینیم بلکه اساس پیروزی بر مبنای شبیخون بنا می شود، هر گروه نظامی که زودتر دشمن مقابل را غافل گیر کند برنده خواهد بود حالا هر چقدر که گروه مقابل حرفه ای باشد.
روحیه سربازان هم به یک باد بسته است اگر به اندازه تمام عمر هم پیروز شده باشند اگر یک بار شکست بخورند روحیه شان با صفر برابری می کند و دیگر پشه رو هم نمی توانند بکشند.ما که آخر نفهمیدیم تعداد سربازان در نبرد ها چقدر است بعضی اوقات می گویند بیش از 100000 نفر ولی در اصل 100 نفر با 100 دارند با هم می جنگنند و سی چهل نفر که مردند دستور عقب نیشینی داده می شود به راحتی همه هم فرار می کنند بدون هیچ مشکلی !
در تمام فیلم های آنها قهرمان داستان یک عشق واقعی دارد که یا بهش نمی رسد یا اگر هم برسد زود از دنیا می رود و یکی هم همسر رسمی اوست که به طور اجبار یا بر اساس اتفاقاتی که در داستان می افتد با آن ازدواج می کند.دو سه تا دلقک هم در داستان حضور دارند که یکی از وظایف آن ها عوض کردن حال و هوای و کلا جو حاکم بر فیلم هست که اصولا تاجر هستند.
در کل با این همه ضعف که این فیلم دارد من نمره قبولی بهش می دم چون یه نکته در این سبک فیلم ها وجود دارد آن هم این است که وقتی تمام می شود دل شما هم برای قهرمان، شخصیت ها و کلا حا ل و هوای فیلم تنگ می شود که این تاثیر گذاری در دل مخاطب کار آسانی نیست.
اصلا فکر نکنید که امپراطور بادها ساخت آسانی داشته و به این راحتی درست شده .صحراهای سوزان ،دست های وسیع برف در زمستان جنگل های انبوه و کلا چون کره کشور سردی محسوب می شود فیلم سازی در آن کار ساده ای نیست.چون در جنگ ها از جلوه های ویژه استفاده نمی شود و به جای سیاه لشکر حضور دارد رهبری آن ها در اوج سرما و اوج گرما یکی از سخت ترین کارها محسوب می شود.
اگر می خواهید یک فیلم با این سبک و سیاق مشاده کنید که این ضعف هارا نداشته باشد فیلم صخره سرخ را پیدا کنید و ببنیدکه فیلم باید چطوری باشد ،فیلمی کامل از هر لحاظ که تاکتیک های واقعی جنگ را نمایان می کند و نشان می دهد حتی جهت باد هم می تواند از صد ها هزار نفر سرباز هم مهمتر و تاثیر گذار تر باشد من تمام فیلم های شرقی با این سبک را دیده و بررسی کرده ام ولی فیلمی با این قدرت مشاهد نکرده بودم.
امیدوارم مفید بوده باشه .

[Majid]

ممنون از اینکه این بحثو پیش کشیدی و این فیلمو مورد نقد قرار دادی.
من زیاد امپراطور بادها رو ندیدم(جز چند قسمت) اما جومونگ رو کامل دیدم(جز چند قسمت). به نظرم علت محبوبیت چنین فیلم هایی در ایران یکیش دوبله بسیار حرفه ایه که روی این فیلما انجام میشه و دیگری یا مهمترینش خلایی در میان اذهان مردم هست که توسط این فیلما پر میشه. مردم یجورایی از داستانهای حماسی که توش اسطوره هست خوششون میاد. حالا هم وقتی کسی نمیاد یه فیلم درست و حسابی درباره اسطوره های ملی خودمون(که تعدادشون کم هم نیست) درست کنه یه همچین فیلمایی میان و جای اونا رو پر میکنن. اونوقته که رستم ما جاشو میده به جومونگ. به نظرم اگه همین الان بیان تو کتاب شاهنامه جای کلمه رستم رو با جومونگ عوض کنن، این کتاب جزء پرفروشترین کتابا تو ایران میشه!

[pasokhi]

من که کلا خیلی با فیلمای کره ای حال نمی کنم البته بعضی مواقع داستانش جالب هست ولی یه سری صحنه هایی هست که حوصله آدمو سر می بره مثلا همون واکنش ۱۰ نفر به یه موضوع! یا مثلا دقت کرده باشین بعضی مواقع می خوان حرف بزنن یکی داره آسمونو نگاه می کنه یکی زمینو! آخه این چه جور حرف زدنه

[Alan Wake]

بکشم .کاملا با حرفت موافقم مجید جان آخه فیلم های ایرانی به چند گونه بیشتر تقسیم نمی شه اگه کمی بیشتر توجه کنیم یه الگوریتمی داره که طبق اون هر ساله فیلم هایی با سبک های یکسان و تکراری ساخته می شن و سیستمش پرداختن به یک موضوع حاشیه ای و کش دادن آن هست .اگه این نسل کارگردان های نسل انقلاب ما از بین برن دیگه سینمای ایران را نمی توان سینما نامید .به خدا اگه کارگردان هایی نظیر حاتمی کیا ،مجیدی ،کیارستمی،مخمل باف ،فخیم زاده و چند تن دیگه فیلم نسازن سینمای ما پر می شه از این سبک فیلم های به ظاهر طنز که نه ریشه فرهنگی دارن نه هیچی ، بدبختی اینجاست که اصلا خنده دار نیستن یکیش همین ازدواج در وقت اضافه هست که با وجود بودجه های کلان و خرج بسیار با افتضاح تفاوتی نداره.با وجود این همه مشکلی که فیلم های کره ای دارن اگه از 10 نفر بپرسی که بهترین سریال عمرت چیه حداقل 6 نفر می گن جومونگ.مشکل سینما ریشه ای که هر هفته ساعت 7 روز جمعه برنامه هفت با مجری گری فریدون جیرانی داره در مودر مشکلات سینمای ایران بحث می کنه و خیلی برنامه جالبیه، حتما توصیه می کنم ببینی.

[Majid]

با نظرت درمورد وضع کنونی سینما موافقم. اما خوب میشه اگه یه سریال دیگه مثل "در چشم باد" راجع به یکی از اسطوره ها ساخته بشه.
اون کارگردانانی هم که ازشون نام بردی جزء کارگردانهای مورد علاقه من هستن مخصوصا فخیم زاده و مجید مجیدی. درمورد برنامه هفت هم من از مشتری های دائمیش هستم. نمیدونم چرا توش هرکیو میارن به اون منتقد(اسمشو یادم رفته) گیر میده. اگه بشه اون پسره هم که میاد عینکشو ورداره خیلی بهتره.

[Alan Wake]

(۲۳ تير ۱۳۸۹ ۰۹:۰۴ عصر)pasokhi نوشته شده توسط:  من که کلا خیلی با فیلمای کره ای حال نمی کنم البته بعضی مواقع داستانش جالب هست ولی یه سری صحنه هایی هست که حوصله آدمو سر می بره مثلا همون واکنش ۱۰ نفر به یه موضوع! یا مثلا دقت کرده باشین بعضی مواقع می خوان حرف بزنن یکی داره آسمونو نگاه می کنه یکی زمینو! آخه این چه جور حرف زدنه

پاسخی جان در مرد اینکه هر کی موقع حرف زدن یک جا رو نگاه می کنه به اون صورت که می گی نیست.یک اصل مهم در فرهنگ شرقی وجود داره اونم اینه که اگه عاشق یک دختری بشن واقعا عاشقش می شن و جونشم براش می دن و هدفشون در درجه اول مراقبت از دختر مورد علاقشون هست.احترامی برای هم می ذارن که من به شخصه به این صورتشو ندیدم.تو همین فیلم کامل می شه مشاهده کرد یک خدمتکار دختر از شاهزاده کشور خوشش میاد انچنان علاقه ای به او پیدا می کند ولی حتی آن را به زبان نمی آورد تا خود فرد با اعمالش اون بفهمه.کلا درصد طلاق در شرق به طور چشمگیری نسبت به بقیه نقاط پایین هست.مثل مملکت ما نیست که فرد با بیست نفر هست آخرش یکی رو انتخاب کنه ولی چون اون علاقه اولیه به کل از بین رفته و فقط عادت جای آن را گرفته ازدواجشان دوام پیدا نمی کنه.این نکته در فیلم های کره ای اولویت اول هست و من باهاش کاملا موافقم اگه تو مشکلی داری بیام سراغت
اینکه هرکی داره یه جا رو نگاه می کنه موافق نیستم .اساس زندگی شرق در قدیم بر مبنای فکر بوده چون کاری واسه انجام دادن نبود اکثر مواقع فقط در حال فکر کردن بودن و در این حالت به یک جای دور خیره می شدن .

[pasokhi]

(۲۳ تير ۱۳۸۹ ۱۱:۱۴ عصر)Alan Wake نوشته شده توسط:  پاسخی جان در مرد اینکه هر کی موقع حرف زدن یک جا رو نگاه می کنه به اون صورت که می گی نیست.یک اصل مهم در فرهنگ شرقی وجود داره اونم اینه که اگه عاشق یک دختری بشن واقعا عاشقش می شن و جونشم براش می دن و هدفشون در درجه اول مراقبت از دختر مورد علاقشون هست.احترامی برای هم می ذارن که من به شخصه به این صورتشو ندیدم.تو همین فیلم کامل می شه مشاهده کرد یک خدمتکار دختر از شاهزاده کشور خوشش میاد انچنان علاقه ای به او پیدا می کند ولی حتی آن را به زبان نمی آورد تا خود فرد با اعمالش اون بفهمه.کلا درصد طلاق در شرق به طور چشمگیری نسبت به بقیه نقاط پایین هست.مثل مملکت ما نیست که فرد با بیست نفر هست آخرش یکی رو انتخاب کنه ولی چون اون علاقه اولیه به کل از بین رفته و فقط عادت جای آن را گرفته ازدواجشان دوام پیدا نمی کنه.این نکته در فیلم های کره ای اولویت اول هست و من باهاش کاملا موافقم اگه تو مشکلی داری بیام سراغت
اینکه هرکی داره یه جا رو نگاه می کنه موافق نیستم .اساس زندگی شرق در قدیم بر مبنای فکر بوده چون کاری واسه انجام دادن نبود اکثر مواقع فقط در حال فکر کردن بودن و در این حالت به یک جای دور خیره می شدن .

Alan از کی تا حالا تو طرفدار کره ای ها شدی من نمی دونستم به هر حال این حرفایی که می گی در مورد اون زمان می تونه صادق باشه. الان با وجود راه های ارتباطی مختلف و تبادل فرهنگی به اون زمان شیاهتی نداره فقط کافیه چندتا از فیلمای جدید کره ای رو ببینی بعد با این مقایسه کنی. راستی حرف سریال شد بد نیست راجع موفقیت فارسی وان هم صحبت کنیم که از بچه ۵ ساله تا پیرمرد ۷۰ ساله میشینن نگاه می کنن به نظر من که دلیل موفقیت سریع و چشمگیرش همین پخش شدن سریال های آبکی و بی خود از صدا و سیما هست؛ الان دیگه سریال های ایرانی شدن یه مشت کارای سفارشی شده بی محتوا به همراه آموزش های به قول خودشون اخلاقی که واقعا حوصله بیننده رو سر می بره. نمونه اش همین فاصله ها و تاوان و چیزای دیگه؛ واسه همینه که هر کی بتونه فارسی وان نگاه می کنه.

[Underline]

من کلا از سریال های کره ای خوشم نمیاد!! مگه زوریه؟
البته من کلا زیاد فیلم و سریال نمیبینم. اما سریال فقط...... L O S T
خداییش بهترین سریال توی تمام عمرم بود. البته شاید بهترین چیز تمام عمرم هم باشه
خلاصه اگر لاست رو ندیدید حتما ببینید!!

[Karma]

(۲۴ تير ۱۳۸۹ ۱۰:۵۵ صبح)pasokhi نوشته شده توسط:  Alan از کی تا حالا تو طرفدار کره ای ها شدی من نمی دونستم به هر حال این حرفایی که می گی در مورد اون زمان می تونه صادق باشه. الان با وجود راه های ارتباطی مختلف و تبادل فرهنگی به اون زمان شیاهتی نداره فقط کافیه چندتا از فیلمای جدید کره ای رو ببینی بعد با این مقایسه کنی. راستی حرف سریال شد بد نیست راجع موفقیت فارسی وان هم صحبت کنیم که از بچه ۵ ساله تا پیرمرد ۷۰ ساله میشینن نگاه می کنن به نظر من که دلیل موفقیت سریع و چشمگیرش همین پخش شدن سریال های آبکی و بی خود از صدا و سیما هست؛ الان دیگه سریال های ایرانی شدن یه مشت کارای سفارشی شده بی محتوا به همراه آموزش های به قول خودشون اخلاقی که واقعا حوصله بیننده رو سر می بره. نمونه اش همین فاصله ها و تاوان و چیزای دیگه؛ واسه همینه که هر کی بتونه فارسی وان نگاه می کنه.

جا داره اینجا بگم اگه دقت کرده باشینpmc و gem tv هم به تقلید از فارسی وان فیلماشونو زیاد کردن به طوریکه تقریبا (چون کلا زیاد نگاه نمیکنم دقیق نمیدونم) از ساعت 6غروب همینطور پشت هم فیلم پخش میکنن تا .........شب! البته اینم بگم من بیشتر از فیلمای Gem خوشم میاد

[pasokhi]

(۲۴ تير ۱۳۸۹ ۱۱:۴۵ صبح)Underline نوشته شده توسط:  من کلا از سریال های کره ای خوشم نمیاد!! مگه زوریه؟
البته من کلا زیاد فیلم و سریال نمیبینم. اما سریال فقط...... L O S T
خداییش بهترین سریال توی تمام عمرم بود. البته شاید بهترین چیز تمام عمرم هم باشه
خلاصه اگر لاست رو ندیدید حتما ببینید!!

ایول دمت گرم اصلا مگه زوره آدم یه چیزیو نگاه کنه لاست رو خیلی تعریفشو می کنن ولی من واسه این که از کار و زندگی نیوفتم نگرفتم نگا کنم، حالا نیست خیلی مشغله زیاده

(۲۴ تير ۱۳۸۹ ۰۶:۵۸ عصر)koorosh نوشته شده توسط:  جا داره اینجا بگم اگه دقت کرده باشینpmc و gem tv هم به تقلید از فارسی وان فیلماشونو زیاد کردن به طوریکه تقریبا (چون کلا زیاد نگاه نمیکنم دقیق نمیدونم) از ساعت 6غروب همینطور پشت هم فیلم پخش میکنن تا .........شب! البته اینم بگم من بیشتر از فیلمای Gem خوشم میاد

آره دیگه وقتی تو یه زمینه ای کمبود باشه همه سعی می کنن ازش استفاده کنن تا بیننده جمع کنن؛ مخصوصا با این تقاضای بالا.