نظرتون در مورد فیلمای ماه رمضون چیه

[Arashmobileboy]

نقل قول: بهنوش طباطبایی یک از بازیگران خوب سینمای ایرانه، به زور چند کلمه اصفهانی می تونست حرف بزنه

من فکر کردم بهنوش طباطبایی اصفهانیه که اونجوری حرف میزنه.خداییش بد حرف نمیزد و واقعا قشنگ بازی میکرد.من 3 قسمت ازین فیلمو دیدم با نصف قسمت ار جراحت و 2 قسمت نون و ریحون.به نظر من فیلم کانال 1 از بقیه جالبتر بود.

[pasokhi]

گفتم نظراتم زیاده و نوشتنش طول میکشه برای همین همه رو خلاصه می نویسم.
تیتراژ جراحت جالب بود شکستن به مرور شیشه که مثل روابط شخصیت هاست که داره به هم می خوره. ویژگی مثبت دیگه این بود که جزء معدود سریال های ایرانی هست که در اون شخصیت مطلق خوب وجود نداره و تقریبا همه شخصیت های اصلی یه اشتباهی مرتکب میشن (احتمالا به همین خاطر بیشتر اسما ایرانی انتخاب شده بود) برخلاف روال معمول که دو جبهه خوب و بد وجود داره و مرزشون کاملا مشخصه. موضوع اصلی سریال که اختلاف میان خانواده ها بود خوب انتخاب شده بود.

اما از انتقادات! اول اینکه درسته موضوع خوب بود ولی واقعا خوب بهش پرداخته نشده بود و مسایل حاشیه ای هم ذهن بیننده رو منحرف می کرد مثلا قسمت های اول تقریبا فقط روی ازدواج امیر حافظ تاکید داشت طوری که بیننده فکر می کرد کل سریال راجع به همین موضوعه در صورتی که موضوع اصلی تازه از اواسط سریال خودشو نشون داد. درسته تو سریال باید چند تا داستان کوتاه هم در کنار داستان اصلی روایت بشه اما نه تا این حد که داستان اصلی رو کمرنگ کنه.
موضوع دیگه اتفاقات در جریان سریال بود که خیلی توش زیاده روی کرده بودن یعنی هر جا که دلشون می خواست یه چیزی پیش میاوردن! مثلا تصادف اسماعیل، بعد تصادف اتوبوسی که به مشهد میرفت بعد هم تصادف بزرگ و اسماعیل و بعضی از اتفاقات دیگه که به زیبایی چیده نشده بودن و راحت مورد قبول بیننده قرار نمی گرفت و این احساس به وجود میومد که فقط برای پیش بردن داستان این اتفاق افتاده. از یه طرف هم باید حقو به سازنده ها داد چون 30 قسمت سریال واقعا زیاد هست. اگه یه سریال شش ماه هر هفته پخش شه تازه میشه 24 قسمت.
یه سوتی سریال توی صحنه ای بود که که اسماعیل میاد داخل قنادی داد و بیداد میکنه بعد تو پشت صحنه کسایی که تو قنادی هستن با خیال راحت دارن کار خودشونو انجام میدن! دیگه حداقلش اینه که وایستن دعوا رو تماشا کنن هر چند که تو این جور موارد معمولا همه دخالت هم می کنن. البته موقع رفتن اسماعیل چهره های کارگرا که دارن به اون نگاه می کنن نشون داده میشه.


راجع به سریال ملکوت هم که خودتون گفتین واقعا این چه معنی میده که هر سال از شبکه دو یه سریال با یه مزمون پخش شه؟ کلا ملکوت چیز خاصی نداشت همون قالب های کلیشه ای سریال های ایرانی که از اول داستان معلومه آخرش چی میشه. یه چند نفر آدم بدا هم تو سریال هستن که آخر باید حالشون گرفته شه. حتی اگه چند قسمت از سریالو نمیدیدن چیزی رو از دست نمی دادین چون کلش یه ریتم داشت.

[Karma]

(۲۲ شهريور ۱۳۸۹ ۱۲:۲۰ عصر)pasokhi نوشته شده توسط:  مثلا قسمت های اول تقریبا فقط روی ازدواج امیر حافظ تاکید داشت طوری که بیننده فکر می کرد کل سریال راجع به همین موضوعه در صورتی که موضوع اصلی تازه از اواسط سریال خودشو نشون داد.

به نظر من ادامه ی داستان و تمام مشکلاتی که در پی اون پیش اومد اتفاقا بر میگرده به ازدواج امیر حافظ که با دخالت بیجا ی پدر مادراشون توام بوده،در واقع میخواسته بگه که مشکلات کوچیک میتونه به مشکلات بزرگ و ریشه ای تبدیل بشه!

[Omid Khojasteh]

سلام بر دوستان
سینما و فیلم سازی یک هنره ،صنعت نیست ،اگر تفکر پایه ای مردم و هنرمندان به این هنر و هر هنر دیگری نگاه مطلق مادی باشه هنر به نرخ روز میشه ،در صورتیکه هنر برای ،هنر است.
ما قرار نیست بیرون گود بشینیم بگیم آقا زیر یه خمشو بگیر،باید توجه داشت که آیا به کارگردان و فیلنامه نویس چیز خوبی ارائه میشه؟ آیا دانشگاه ما ارتباطی با این هنر داره یا نه ؟یا فقط خود کارگردانه که داره تولید میکنه با کسانی که خودش میشناسه فقط مشورت میکنه،شنیده بودم که دوستی گفته بود مشکل سینما ریشه ای است، خوب ریشه اش کجاست؟باید دنبال این گشت .دوست عزیز تنها دیدن فیلم های ایرانی(البته نه همه آنها)بلکه کلا دیدن فیلم ایرانی و غیر ایرانی وقت تلف کردنه،اگر به برنامه ی" راز" نگاه کردید حتما به این موضوع پی برده اید،آنطوزی که در این برنامه نشان داد فیلم های ساخته ممالک دیگر از فلسفه ی خوبی برخوردار نبود ،و گاهی اوقات هم متاسفانه صدا و سیما ی کشور هم این سرگرمی ها رو پخش میکنه.در ارتباط با فیلم نامه ها ،گاهی اوقات کارگردان و فیلنامه نویس میخواد یک طرح مسئله کنه تا افق جدیدی برامون باز بشه فقط نیتش همینه مثل فیلم "به همین سادگی"خوب این فیلم رو با دقت نگاه نکنید ،منظورش را هیچ وقت متوجه نمیشید!به همین علت فیلم همیشه نباید همه چیز را کف دست ما بذاره،خودمون هم باید فکر کنیم تا بتوانیم در افق جدیدی سیر کنیم ، کار اصلی تمام هنر ها اینه که "بتونه ما رو خوش اخلاقتر،احیانا داناتر بکنه،و رذایل اخلاقی رو بشناسه و بتونه با هنرمندی خودش طوری اون رو بیان کنه که در جان مخاطب بشینه،و هنگامیکه فردی اون اثر هنری رو دید مسیر زندگی اش عوض بشه ،حالا چندتا فیلم این کار رو میکنه؟من در پخش خانگی تنها با دیدن "یوسف پیامبر" به چنین حسی رسیدم ،مشکل ما نقد کردن فیلم های ماه رمضان و..... نیست همانطور که من از دوستان شنیدم "مشکل پایه ای "است و اگر ما هم بخواهیم خیلی کمک کنیم با نقد های خودمون باید این مشکلات ا جستجو و شناسایی کنیم و برای رفع آنها راه حل داشته باشیم.والا حرکت خاصی صورت نمیگیره...البته من خودم شخصا از این بیان مشکلات خیلی خوشم میاد ،اگه بتونیم برای هنرهای دیگه هم همین کار را بکنیم خیلی عالی میشه.....دوستانی هم که در ارتباط با سریال ملکوت نظر داشتند ،لطفا بگن که اگه خودشون قرار بود سریالی با این مزمون بسازن مثلا، قالب کلی رو چگونه انتخاب میکردند؟

«هنر خار شد جادویی ارجمند ******نهان راستی،آشکارا گزند»

فردوسی دیگه همه چیز رو در همین یه بیت فرمود ،مسیر حرکت ما در هر نقد اصیلی باید این باشد.حالا شما این بیت رو مفایسه کنید با چیزهای که امروزه بیشتر در ممالک دیگه ساخته میشه.

[pasokhi]

(۲۲ شهريور ۱۳۸۹ ۰۱:۰۱ عصر)Spirit نوشته شده توسط:  به نظر من ادامه ی داستان و تمام مشکلاتی که در پی اون پیش اومد اتفاقا بر میگرده به ازدواج امیر حافظ که با دخالت بیجا ی پدر مادراشون توام بوده،در واقع میخواسته بگه که مشکلات کوچیک میتونه به مشکلات بزرگ و ریشه ای تبدیل بشه!

منظور منم همینه ولی خب اول سریال طوری نشون داده میشه که مشکل اصلی ازدواج این دوتاست خیلی هم روش تاکید می کنه که به نظر خودم موضوع واقعا بیخودی بود و اگه همین طور ادامه پیدا می کرد اصلا ارزش دیدن نداشت.

نقل قول: دوستانی هم که در ارتباط با سریال ملکوت نظر داشتند ،لطفا بگن که اگه خودشون قرار بود سریالی با این مزمون بسازن مثلا، قالب کلی رو چگونه انتخاب میکردند؟

ببینید من نه فیلم سازم نه فیلم نامه نویسم و نه علاقه دارم که باشم، فقط به عنوان یه مخاطب دارم نظر خودمو میگم چون این کارا به هر حال ساخته شده که ما ببینیمشون و حق داریم که نظرمونو بگیم.
در مورد سریال ملکوت هم باید بگم که انقدر خط قرمز ها و محدودیت ها زیادن که به همین راحتی نمیشه گفت یه سریال باید چطوری ساخته شه. اگه بخوایم ملکوت رو با جراحت مقایسه کنیم ملکوت در همون قالب همیشگی و کلیشه ای اکثر سریال های ایرانی ساخته شد و جراحت سعی کرد از این قالب در بیاد هر چند خیلی جا ها هم ضعف داشت.

[Omid Khojasteh]

بله کاملا درسته ،اتفاقا با استفاده از همین نظراته که فیلم سازان و موفقیت کار خودشون رو می سنجند،
من منظورم طرح اولیه بود نه در جزئیات.