فروعات دین

[Omid Khojasteh]

در فروعات دین اگر پای معنی در میان نیاید صورتها عادتهایی خواهند بود که تاثیری در تکامل روح نخواهند داشت، مگر انکه به عنوان مقدمه راه را برای رسیدن به معنی هموار کنند. چنانکه اگر سیر به جانب کعبه که عالم صورت است همراه با سیر به سوی خانه حقیقی خداوند که دل آدمی است نباشد آنگاه اشعار سعدی مصداق خواهد یافت که:


خر عیسی گرش به مکه برند***** چون بیاید هنوز خر باشد


آن کسانی که عبادت را در اداب و سنن و اذکار و حرکاتی محصور میکنند غافلند از انکه ان برای ذکر است و ذکر برای فکر است و فکر برای عمل احسن است و عمل احسن همان خدمت به خلق است. نماز ودیگر عبادات ظاهری سنتهایی است که باید از انها استعانت جویند تا یاد پروردگار در خاطر آورند و عهد بندگی پروردگاری را تازه گردانند و انگاه طبق آن عهد عمل کنند.


×× اسراف از جنس ظلم است و آن مانند نهادن دانه در زمین نامناسب و ریختن نعمت در میانه زباله است در حالی که گرسنگان نیازمند بدان غذا به انتظار لقمه ای دهان گشاده اند. وظیفه همه مردم است که اسراف را مانند قمار و خوردن مال یتیم حرام شمارند. اول از خرید نعمتها بیش از حد مصرف سپس از انبار کردن آنها پرهیز کنند و اگر این خطا رخ داد بکوشند که آن نعمت اضافی را به نیازمندی برسانند. یکی از برکات ماه رمضان جلوگیری از اسراف است که آن نیز مانند بسیاری سنت ها اغلب در جهت عکس پیام آن سنت در حرکت است!!



دکتر الهی قمشه ای

سیصد و شصت و پنج روز با قرآن

http://miladrabbani.persianblog.ir/

[sajjad_k]

ممنون ...